اینکوترمز به مسائل مرتبط با حمل کالا از فروشنده به خریدار پاسخ میدهد. مسائلی شامل حمل کالاها، ترخیص کالا، واردات و صادرات کالاها، اینکه چه کسی مسئول پرداخت میباشد و اینکه ریسک جابجایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل بر عهده چه کسی است. اصطلاحات مختلف اینکوترمز معمولاً با ذکر مکانهای جغرافیایی مورد استفاده قرار میگیرد
قواعد و قوانین اینکوترمز
حدود مسئولیت طرفین را تعیین میکنند.
هزینههای هر دو طرف قرارداد را تعیین میکنند.
ریسکهای محتمل تجاری موجود بین خریدار و فروشنده را مشخص مینمایند.
از بروز اختلافات ناشی از تفسیر نادرست اصطلاحات بکار رفته در قراردادهای تجاری جلوگیری مینمایند.
اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E با اصطلاحات وابسته به هر گروه تقسیم شدهاست که خیلی خوب است.
گروه E مخفف اصطلاح Ex Works – تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ:
تعریف: تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ (محل کار). در این روش فروشنده، کالا را در محل تولید یا انبار کالا به خریدار تحویل میدهد و کلیه هزینهها، اعم از بارگیری، حملونقل، بیمه، گمرک و ریسک خرابی کالا بر عهده خریدار است
گروه F – تحویل کالا به خریدار بدون پرداخت کرایه حمل در مبدأ:
این گروه شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده، کالا را در محلی که خریدار تعیین کرده تحویل وی میدهد
گروه C – تحویل کالا در مبدأ به خریدار با پرداخت کرایه حمل:
این گروه شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده باید مخارج کرایه را تا مقصد پرداخت نماید، ولی خطر فقدان یا خسارت و هزینههای اضافی بر عهده خریدار است. در این روش نوعی تقسیم مسئولیت بین خریدار و فروشنده اعمال شدهاست
گروه D – تحویل کالا در مقصد:
شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده مسئول رساندن کالا به نقطه یا محل مورد توافق شده در مقصد است و فروشنده کلیه خطرات و هزینهها را بر عهده میگیرد.
انواع روش های پرداخت بین المللی شامل چه مواردی می شود؟
با توجه به عواملی که در بالا ذکر شد و به طور کلی، 4 نوع روش پرداخت در معاملات و تجارت های فرا مرزی و بین المللی وجود دارد. طرفین معامله با توجه به موارد ذکر شده و با توجه به وضعیت و شرایط خود، باید از بین این 4 روش، مناسب ترین گزینه برای پرداخت وجه در معامله شان را انتخاب کنند. این 4 روش پرداخت در تجارت بین المللی به شرح زیر می باشند و در ادامه به توضیح هر یک خواهیم پرداخت.
روش پیش پرداخت نقدی
روش وصولی
روش حساب باز/پرداخت در آینده
روش اعتبار اسنادی
روش پیش پرداخت نقدی یا Cash in advance
این روش، در واقع ساده ترین و امن ترین روش پرداخت در تجارت فرا مرزی می باشد؛ بدین صورت که در طی آن، کشور وارد کننده یا خریدار، وجه مورد معامله را قبل از انجام معامله به طور کامل و یکجا و به شکل نقدی در اختیار کشور صادر کننده یا فروشنده قرار می دهد.
طبیعتا در این روش، هیچ گونه ریسک و خطر پذیری خاصی متوجه فروشنده نمی باشد و به همین دلیل، خریداران و وارد کنندگان، علاقه ی چندانی به این روش نشان نمی دهند. چرا که در این روش این احتمال وجود دارد که فروشنده پس از دریافت وجه، از ارسال کالای خود به سمت مقصد، خودداری کند.
تنها راه حل این مشکل در این روش این است که دو طرف در ابتدا توافق کنند که خریدار مبلغ را نه به صورت یکجا، بلکه به صورت تدریجی و در طی فرایند ارسال کالا انجام دهد. به طور کلی این روش، بیشتر در مواقعی انجام می شود که اعتبار فروشنده بالا، و اعتبار خریدار در بازار، پایین باشد
روش وصولی یا Collection
اگرچه این روش خود به زیر مجموعه های متعددی تقسیم بندی می شود، اما شکل کلی آن به این صورت است که تا زمان تحویل کامل کالا، یک سری برات یا حواله بین طرفین معامله، مبادله می شود.
معمولا فروشنده یک سری حواله را در وجه خریدار، همراه با کالاهای ارسالی خود به دست خریدار می رساند تا از طریق یکی از بانک های محل اقامت خریدار، وصول شود. وصول ساده، وصولی اسنادی و وصولی مستقیم، سه مورد از انواع روش پرداخت وصولی می باشند که هر یک مزایا و معایب مختلفی دارند و طرفین باید از قبل در مورد انتخاب یکی از آنها به توافق برسند.
روش حساب باز یا Open Account
این روش برعکس روش پیش پرداخت است، بدین صورت که ابتدا تولید و ارسال محصول یا کالا انجام می شود و خریدار پس از دریافت کالا، نسبت به پرداخت وجه به فروشنده، اقدام می کند. ریسک پذیری در این روش نیز، درست بر خلاف روش پیش پرداخت است و به همین دلیل هم، این روش بیشتر در مواردی انتخاب می شود که اعتبار فروشنده کم، و اعتبار خریدار بالا باشد. ناگفته نماند که فروشنده در این روش می تواند با مرحله ای کردن ارسال کالای خود، میزان این ریسک پذیری را کاهش دهد.
روش اعتبار اسنادی یا Documentary Credit
در این روش، یک سازمان معتبر (معمولا بانک های با پشتوانه ی قوی)، اعتبار نامه یا ضمانت نامه ای را به شکل یک سند، در میان دو طرف معامله (معمولا به عنوان ضمانت خریدار) قرار می دهد. بدین صورت که خریدار در یک بانک واسط، یک حساب به نام فروشنده باز میکند و مبلغی را برای اطمینان بخشی به فروشنده به آن حساب واریز می کند.
سپس بانک مورد نظر پس از انجام تجارت بین دو طرف و در نظر گرفتن شرایطی که از بیش توافق شده، هزینه ی معامله را به شخص فروشنده واریز می کند. این روش به نفع هر دو طرف است و کمترین ریسک پذیری برای دو طرف معامله را دارد؛ به همین دلیل هم محبوب ترین و رایج ترین روش پرداخت در تجارت بین المللی می باشد.
https://uploadkon.ir/uploads/ebd717_24فایل-نهایی-مفهوم-اصطلاحات-بازرگانی-در-روابط-تجاری.pdf
